Ik ben Sander,

helaas ben ik sinds december gediagnosticeerd met MS.
En toen?
Je wereld stopt en je haalt diep adem.
Je luistert de neuroloog aan en die verteld dat er best goed te leven valt met MS.
Thuis gekomen ga je op onderzoek uit en je voelt je op zich wel goed ondanks de tintelingen die je voelt in je hele
lijf. Dan lees je genoeg ervaringen van mede lotgenoten.
Sommige hebben vaak last, maar dan van kleine uitval verschijnselen en sommige ervaren het wat langer.

En dan is het januari 2019, je valt een keer en denkt: och, dat kan gebeuren. Niks aan het handje.
Maar dan gebeurt het nog eens en nog eens, tot wel 4x toe in een maand tijd.
En bij de 1e keer heb ik mezelf nog zelfstandig op kunnen krabbelen maar de overige keren dus niet meer.
Dan moet je gezin je proberen op te tillen en ook mijn buren moeten eraan geloven om mij op een stoel te zetten.
Dan zit je ineens in een rolstoel eind januari omdat lopen niet meer lukt!
Van de gezonde sterke behulpzame jongeman naar een zieke zwakke niets meer kunnende jongeman.

Wat gebeurt er met me? Ik zit in een schub (spreek uit als sjoep) en dat al enkele maanden.
Ik heb met alles hulp nodig. Mijn vrouw rijdt me overal heen, me dochtertje maakt ’s morgens koffie voor me voor ze naar school gaat en ik kan niet meer alleen gelaten worden want als ik val, dan kan ik niks.

En zo kan ik nog blijven doorgaan met wat niet meer kan.
Maar wat kan ik dan nog wel ?
Vrolijk blijven, positief blijven en vooral blijven hopen dat ik de MS kan verslaan!
Maar dat gaat hier in Nederland helaas nog niet lukken.
Er is een behandeling, genaamd HSCT oftewel stamceltherapie .
Deze behandeling kan mensen met neurologische aandoeningen weer op de been brengen.
In het geval van MS kan de behandeling dit stopzetten en verslechterd je lijf niet meer.
In de meeste gevallen knappen de mensen weer op en kunnen weer bijna alles .
Dat wil ik ook! Ik wil weer deel kunnen nemen aan de maatschappij, werken, klaar staan voor mijn gezin, klaar staan voor anderen en het belangrijkste, niet meer afhankelijk zijn van anderen door die vervelende ziekte.

Maar hoe?
Ik vraag jullie met de hand op me hart om samen met mij te strijden hier tegen!
Samen een vuist maken en hier een eind aan maken.
Door middel van een donatie komt mijn uiteindelijke doel een stap dichterbij en kan ik mij verder richten op het verslaan van dit monster.