“Hoe is het nu met?”

Zaterdag 23 februari, de dag dat Bianca uit isolatie mag. ’s Morgens vroeg naar het ontbijt om op tijd naar het ziekenhuis te kunnen gaan. Langs mijn glaasje sap lichtte mijn telefoon op met de tekst: “Jezus” Dan zullen jullie denken: Kent Mick die ook? Nee hoor, het was ons Marjolein (m’n zus). Ze had helaas wel een bericht uit de hemel, ons moeder was er die nacht heen gevlogen. Dat was dus een mooi k*t bericht; het eerste dat ik Bianca kon gaan vertellen nadat ik haar al die isolatiedagen niet had gezien. In het ziekenhuis aangekomen mocht ik weer de kamer op. Toen ze me zag vloeiden er tranen, dit keer waren het ‘happy tears’ omdat we mekaar weer zagen.

Alle bloedwaardes waren op pijl om de isolatie te doorbreken. ‘s Middags hadden we het ontslaggesprek met dr. Fedorenko. Ik had een lijstje met vragen opgesteld over zaken waar we thuis aan moesten denken of op moesten letten. Gedurende het gesprek werden al mijn vragen beantwoord zonder dat ik er 1 hoefde te stellen. Hij legde alles nog eens rustig uit en gaf ons een dossier mee waarin alles terug te vinden is, met het verzoek dit te delen met Bianca’s Nederlandse artsen. Dr. Fedorenko heeft geen enkel geheim, hij hoopt dat er meerdere landen volgen met zijn behandeling in de strijd tegen MS en dat hoop ik met hem mee. De volgende dag op zondag kreeg Bianca nog een laatste (5-uur durend) infuus, wat lekkere ziekenhuismaaltijden en nog 1 nachtje in het ziekenhuisbed.

Maandag (25 feb.) op naar huis. Samen met Michelle (van Kiwi Dan) met de taxi naar het ziekenhuis. Mijn koffers moesten mee en het bedrag op mijn Trojka was niet meer toereikend. Michelle en Daniël zagen elkaar die ochtend pas weer voor het eerst, zijn isolatie duurde een dagje langer en het weerzien werd ook 1 dag uitgesteld door de zwangerschap van Michelle (die reden snap ik nog niet helemaal). Met z’n vieren hebben we een tijdje zitten buurten op de gang gevolgd door een middagdutje om Bianca voor te bereiden op de reis naar huis. Alle zusters en de 2 doctoren een paar klompjes gegeven als dank en souvenir en ‘off we go’.

Een uurtje in de auto en vervolgens op het vliegveld naar de businesslounge. Het was wel heel fijn om daar te mogen wachten op de vlucht want da duurde en da duurde. In de lounge kwamen we nog een paar bekenden tegen uit voetballand. Ik vroeg aan Pierre: “wil je op de foto?” “Da’s goed jongen” zegt ie. Ik zeg “Pierre dan moet je ff je camera pakken”. Ondertussen zat Bianca te praten met Theo Lucius, een aardige vent die oprecht geïnteresseerd was in ons Moskou-bezoek. Uiteindelijk zaten we dan in het vliegtuig, stonden nog ff in de rij om de vleugels te ontdooien en toen de lucht in. Aangekomen in A’dam rijd je dan nog een 25 min. rond in het vliegtuig om er vervolgens als laatste uitgehaald te worden. Een vrachtwagen met een soort van hefcontainer haalde ons eruit en ook die deed nog even een tour over Schiphol airport. Dus een dik uur na touch down zagen we eindelijk weer wat Vlierdens volk in de vorm van Yvonne en Doer.

Thuis aangekomen zag ons huis eruit als een operatiekamer dankzij een 2-daagse poetssessie van een grote groep vriendinnen en (schoon)zussen, waarvoor mijn grote dank. Na een goede nachtrust de kinderen opgepikt wat uiteraard een heel fijn weerzien was. Dan kom je toch tot de realiteit van de dag, op de Schooteindseweg werden nl. alle voorbereidingen getroffen voor de uitvaart die de donderdag erop plaats zou vinden. Dolf even in de armen gesloten die zijn traantje op mijn schouder mocht wegpinken. Op de dag van de uitvaart was er een verbinding tot stand gebracht waardoor Bianca live in de kerk kon meekijken. Toen iedereen behalve familie de kerk had verlaten hebben we samen even naar Bianca gezwaaid. Het klinkt misschien raar maar als ik voor mezelf spreek was het uiteindelijk een fijne dag. Dankzij al het medeleven van allemaal vrienden en familie was het verdriet goed te dragen. Ik kan me ook niet meer herinneren wanneer we voor het laatst met alle Leesbergen en een paar aangetrouwde van Kalkens bij elkaar waren. Dit moeten we wat mij betreft snel nog eens over doen maar dan onder andere omstandigheden en met ‘die van ons’ erbij.

Inmiddels zijn we alweer bijna 2 weken thuis. Bianca’s bloedwaarden blijven goed en ze voelt in hele kleine stapjes langzaam wat kracht terugkomen. Samen met haar ongelofelijke positiviteit en de hulp die we krijgen van een geweldig team van 3 thuiszusters, de fysio en onze eigen huisdokter knokken we ons samen een weg omhoog. Waar ik kan draag ik mijn steentje bij en samen met jullie steun en liefde gaat dit goed komen.

Dank aan iedereen voor jullie berichten, kaarten, bezoeken en bloemen in de afgelopen periode voor Bianca maar zeker ook voor ons Toos.

2019-03-10T21:54:42+00:0010 maart 2019|16 Comments

16 Comments

  1. tonnie 13 maart 2019 at 17:34

    Hallo Bianca Michiel en kids.
    Lees net jullie blog
    Wat is er veel gebeurd nadat je thuis
    Bent. Mam (oma) overleden.
    Fijn dat je het afscheid thuis hebt. Mee
    Kunnen vieren.
    Nu heel hard werken aan een voorspoedig
    Herstel, zulke kanjers als jullie gaat dat
    Zeker lukken.
    Succes en alle geluk van de wereld.
    Lieve groetjes

  2. Sander 13 maart 2019 at 10:25

    Mooi geschreven Mick en nu samen vooruit kijken naar een mooie toekomst!!!

  3. Kirsten van der Ploeg 12 maart 2019 at 12:26

    Gecondoleerd met dit enorme verlies en heel veel sterkte de komende tijd.🤗

    Fijn dat jullie weer thuis zijn en zo veel ondersteuning hebben. Dat is zo veel waard.

    Bianca ik wens je een spoedig herstel en veel kracht en geluk.
    Laat je niet ontmoedigen als het tegen zit. Je herstel zal waarschijnlijk op en neer gaan maar dit hoort erbij.

    Als het mij weer eens tegen zit dan denk ik aan al het mooie dat ik straks weer zonder hulp kan doen. En mijn koppigheid steekt dan weer de kop op want de MS is niet de baas over mij. Wat zullen we nou krijgen!! Gaan met de banaan en kijk vooruit.

    Zoals ik je inschat ben je ook een vechter en mentaal heel sterk. Daarnaast heb je heel veel lieve mensen om je heen die je graag willen helpen en steunen. Wees niet te trots of eigenwijs en aanvaard deze steun want ze is niet uit medelijden aangeboden. Men is juist blij dat men je helpen kan want je hebt het al zwaar genoeg.
    Dat heb ik in mijn herstelperiode geleerd en snap nu niet dat ik het eerder niet gegreep. Zal wel eeer met mijn koppigheid te maken hebben. 🤭

    Nogmaals heel veel sterkte en je kan het.😘
    Pas goed op je zelf tijdens je weg naar herstel.

  4. Hanny Relou 11 maart 2019 at 22:11

    Gecondoleerd met (schoon)moeder, oma. Ik hoop dat de komende tijd alles veel beter gaat bij jullie. Goed dat jullie positief blijven, TOP! Zet hem op samen!!
    🌹🌸🌼🌹🌸🌼

  5. Miranda 11 maart 2019 at 19:10

    Allereerst gecondoleerd met jullie mam schoonmama en lieve oma. Wat een rollercoast allemaal. Maar nu op naar heel veel postieviteit en kracht en vele nieuwe energie en genezing. Heel veel sterkte nog voor Bianca en haar gezin. Wat super fijn dat je weer bij je kids en familie en vrienden bent.

  6. Jeanne en Martien 11 maart 2019 at 16:05

    Lieve allemaal

    wat een proces is het geweest ( en nog ) !!!!!!!
    Jullie kracht en positiviteit hebben jullie gebracht waar waar jullie nu staan
    Zo trots op mijn nichtje, Michiel en de kids.
    stapje voor stapje vooruit l
    We komen je gauw een bezoekje brengen als het kan en mag.
    heel veel liefs van ons

  7. ria van eyk 11 maart 2019 at 13:48

    Als eerste gecondoleerd met moeder-schoonmoeder en oma-Dan- Geweldig dat jullie weer thuis zijn !! Heel Veel Geluk en Sterkte bij de komende tijd !!–HEEL HEEL veel sterkte EN alle GOEDS -zijn in gedachten bij jullie ! grtjes ria en willy

  8. yvonne 11 maart 2019 at 09:24

    Wat fijn om weer wat te mogen lezen want ik was heel nieuwsgierig hoe het jullie verging! Gecondoleerd met het verlies van moeder, schoonmoeder en oma. Verder wensen we jullie heel veel kracht om stapje voor stapje omhoog te klimmen! groetjes Maarten, Yvonne, Huub, Teun en Guus

  9. Betsie Sanders 11 maart 2019 at 08:03

    Geniet van elk moment. Bianca michiel en de kids. Het is het waard. Wij ondervinden dit ook. Je naaste en de kids zijn sterk Bianca net als jij. Heel veel lieve groetjes van Toon en Betsie.

  10. Natasja Duiveman ceelen 11 maart 2019 at 07:54

    Wat een toppers zijn het allemaal. Bianca wat ben je een power vrouw ♥️

  11. Maria Brouwers 11 maart 2019 at 07:39

    Fijn dat je weer terug bent bianca. Op naar een goed herstel. Veel sterkte voor de komende periode voor jullie allemaal. Gr Maria

  12. Angela van moorsel 11 maart 2019 at 07:24

    Heel fijn om nu ook nog te lezen hoe het met jullie gaat. Heel veel geluk bij het opknappen. 😘🍀 groetjes Angela.

  13. Marieke Bevers 11 maart 2019 at 06:29

    Gecondoleerd allemaal!

    Wat fijn dat Bianca weer thuis is in haar eigen omgeving, bij de kinderen, haar familie en vrienden.
    Heel veel sterkte en succes met het verdere herstel.
    Jullie zijn kanjers 💪🏼

  14. Gerrie ceelen 11 maart 2019 at 06:20

    Bianca en Mick en Kinderen heel veel sterkte.
    En ik hoop dat je snel weer wat aansterkt 🍀🍀🍀🍀
    En we komen snel èèn keer op bezoek heel veel groetjes Mark en Gerrie
    En de kinderen.🌺🌷🌺🌷

  15. Danielle smits 10 maart 2019 at 22:32

    Voor het hele gezin nogmaals gecondoleerd. Fijn dat bianca mee heeft kunnen kijken. En dat ze de Kids en familie weer in de buurt heeft. Heel veel sterkte nog komende tijd, hoorde van kirsten dat zwaarste pas begonnen is🍀😘liefs daan

  16. Willeke Kafoe 10 maart 2019 at 22:24

    Gecondoleerd met jullie moeder. Elke dag een stukje beter en toch ineens diepe dalen en hoge pieken. Het is echt een achtbaan waar jullie in gestapt zijn, maar samen met al die goede hulp halen jullie de finish wel!

Leave A Comment