Dinsdag 17 september en woensdag 18 september 2019

De vertrekdag naar Nederland! Om 12.00 uur kwam de taxi chauffeur Simone en mij oppikken om vervolgens naar het ziekenhuis te rijden en Ramon daar op te halen. Ramon had in de ochtend al geappt of we alles al hadden gepakt.. zo enthousiast om naar huis te mogen gaan!! De taxichauffeur was stipt op tijd. Toen we aankwamen was daar Anastasia die Ramon zijn koffers al te pakken had. Ze vroeg of we nog foto’s wilde maken. Dat wilden we graag en ook Dr. Fedorenko werd er nog bij geroepen omdat ik het vroeg. Er werd aan Ramon het aller-allerbeste gewenst en werd gezegd:” ga genieten van je nieuwe leven!” We bedankten dr. Fedorenko en Anastasia plus de andere artsen en verpleegkundigen die we zagen en als laatste zei dr. Fedorenko: Ramon live your dream!!!🍀🥰 Gelukkig duurde het niet al te lang; afscheid nemen is nooit gemakkelijk, maar afscheid nemen van zo’n geweldige arts met zijn team.. pffoeh dat is pittig!Weglopen van de arts en dé plek waar Ramon zijn nieuwe leven aan te danken heeft: dat is “overwelming.”

Snel in de taxi met een erg leuke taxichauffeur, genaamd Nicolai, die via Google translate een leuk gesprek met Ramon voerde. De rit duurde een uur tot we aankwamen bij het vliegveld. De service voor Ramon was geweldig; ik denk dat we binnen een minuut of 10 bij de juiste Gate zaten. Via allerlei binnenpaden en gangen als een speer geholpen door de taxichauffeur en nog een begeleider. Simone en ik konden het bijna niet bijhouden. Ik herinnerde me de aankomst wat idem zo supersnel ging. Na het boarden rond 16.40 uur vertrokken we 17.10 uur vanuit Moskou. Voor Ramon een pittige vlucht. Was erg vermoeid bij aankomst. Op Schiphol was de assistentie ver onder de maat. We hebben alles bij elkaar wel drie kwartier moeten wachten. De samenwerking tussen KLM en Schiphol is met rolstoelvervoer niet altijd een soepellopend systeem. Erg jammer en vervelend omdat Ramon al zo vermoeid was.

Aankomend door de deuren waar Karin met Lauren op hem stonden te wachten was de sfeer meteen omgeslagen en het was een geweldig emotioneel weerzien. De ouders van Karin waren er ook die snel wat foto’s knipten. Zo snel mogelijk zijn we richting de auto’s gegaan zodat we Ramon zo min mogelijk extra vermoeiden.

Heel apart om nu weer thuis te komen na zoveel weken van huis na deze ingrijpende HSCT-behandeling.

Ramon had de nacht redelijk goed geslapen en vandaag is er al in opdracht van de huisarts bloedgeprikt bij Ramon zodat ze een startwaarde hebben om vervolgens Ramon te kunnen begeleiden in zijn verdere herstel. De komende tijd is het rustig aan herstellen en stapje voor stapje het immuunsysteem verder opbouwen. Dit gaat helemaal goed komen met de juiste zorg van Karin en lieve vrienden en familie om Ramon heen.

Herstel gaat zoals dr. Fedorenko zegt: “With good mood and good food you can make it!” “No stress, no fastfood, good diet and excercise!!!” Ramon: “you can do it!”

Het einde van deze spannende, indrukwekkende, zware reis is een feit! Ramon geeft aan dat het hem 1000% is meegevallen. Wat niet betekent dat het voor Ramon zo gemakkelijk is geweest, maar wel dat Ramon het flink heftig had ingeschat.

“Ramon je bent een bikkel en ongelooflijk trots op jou!”

Veel liefs, je mama Marie-José en Simone