En dan was er natuurlijk nog het stamcelfeestje. Waar bij de vorige stamcelfeestjes niet echt iets bijzonders was geregeld zag het er voor Bianca en Daniël echt feestelijk uit. Hiervoor gaan alle credits naar Michelle, de vrouw van kiwi Daniël. Zij heeft alles wat er op de foto’s te zien is georganiseerd. Ze is helemaal alleen (met baby in de buik) Moskou doorgegaan om onder andere die ballonnen te regelen en met die opgeblazen ballonnen in de taxi naar het ziekenhuis gegaan. Ook de champagne incl. glazen en al het andere had ze geregeld……en dan kom ik eraan met een doosje Ferrero Rocher. Maar goed, mijn aanwezigheid is natuurlijk al een feest op zich. Bij het ritueel waarbij dr. Fedorenko da spulleke (ben de naam kwijt) over de vloer giet kreeg iemand even hele koude voeten. De temperatuur hiervan is -196°c , maar ja wie komt er dan ook op z’n sokken naar een feest? Na de mooie woorden van dr. F. krijgen Bianca en Daniël een speldje wat symbool staat voor een nieuw leven en een soort van 2e geboorte. Zet 13 februari dus in je agenda want als er een 2e geboorte is komt er ook een extra verjaardag. Na een uurtje hielden we het voor gezien omdat Bianca toe was aan haar bed na een inspannende dag.

Via deze link zou je het filmpje van het stamcelritueel moeten kunnen zien: Stamcelfeestje Bianca & Daniël

De volgende morgen (donderdag) kwamen er enkele appjes binnen vanuit Düsseldorf; technische problemen. Die reis gaat even wat langer duren. Ik ben gaan ontbijten en op naar het ziekenhuis. Daar aangekomen zag ik de gele brief -welke isolatie betekent- al aan Bianca’s deur hangen. Op de gang kwam ik de doctor tegen en die zei dat ik nog wel even naar binnen mocht. De isolatie begint wanneer bepaalde bloedwaardes flink gedaald zijn, dit betekent dat je immuunsysteem kapot is. Dat klink niet best zal je denken maar dit was juist het doel van de behandeling. Het immuunsysteem wordt de komende week voor het grootste deel hersteld, het resterende deel gaat hierna nog enkele maanden in beslag nemen. Nog even de reacties op de blog van gisteren voorgelezen en toen hebben we afscheid genomen voor een weekje. Dit was geen dramatisch afscheid, we waren erop voorbereid en weten waar we het voor doen.

Na afscheid komt er natuurlijk ook een weerzien. Als het goed is zetten 2 bepaalde iemanden nu voet aan grond in Moskou. Helaas gaan ze Bianca hier niet meer zien vanwege de iso en zullen ze het met mij moeten doen. Dat gaat ook wel goed komen, daarover later meer.