Woensdag 28 augustus 2019

 

Vanochtend kwam ik in het ziekenhuis aan en op de afdeling liep Anastasia. Ze zei dat Ramon voor de neckline geroepen was, maar dat ik gewoon op zijn kamer kon gaan. Ik zag hem nog net weglopen met een verpleegkundige. Hij bleef best lang weg naar mijn idee. Ondertussen was ik nog niet op zijn kamer gegaan omdat ze aan het poetsen waren. In de gemeenschappelijke ruimte zaten een paar mensen. Zoals je weet, iedereen is goed beschermd ingepakt. Behalve patiënten niet. Zij mogen vrij rondlopen, maar sommigen doen wel een mondkapje voor.

Er was zojuist een man die afscheid nam die dus de HSCT-behandeling afgerond had. Er werd een foto gemaakt samen met Anastasia. Er hing wederom een goede sfeer en kwamen in gesprek met elkaar.  John( de Ierse man, oude overbuurman van Ramon van de tweede verdieping) en Paul de grappenmaker (halve Nederlander) kwamen er ook bij. Zij kwamen ook voor het plaatsen vd 2e neckline. Je gelooft het niet: Gezelligheid alom. Paul in de buurt: dan is het lachen😁

Nadat iedereen geholpen was vertrok men naar de eigen kamers.

Er is een rustdag vandaag. Ramon sliep nagenoeg meteen zonder slaappil. Hij kreeg nog wel een aantal flesjes energiedrank van Anastasia die Ramon twee maal daags 1 mag pakken; hij moet 20 minuten doen over 1 flesje.

De hele middag heeft Ramon geslapen. Ondertussen is dr. Fedorenko komen zeggen dat de x -thorax goed was dus de neckline goed zit. Anastasia kwam nog langs om te zeggen dat Ramon een andere spiegel kreeg met een planchetje. Ze zei niet handig dat Ramon niets neer kan leggen.

Anastasia kwam rond 16.15uur nog langs maar zou later terugkomen omdat Ramon nog sliep.

Tegen 18.00 uur ben ik weggegaan bij Ramon.

Ik heb hem ‘s avonds niet meer gesproken. En heb hem maar met rust gelaten. Morgen start de chemo… Spannend..

 

 

Donderdag 29 augustus 2019

 

Vandaag start de vierdaagse chemotherapie.

Vanochtend kreeg ik geen antwoord van Ramon op mijn vraag of hij goed geslapen had; het was 7.00uur en dus ook best vroeg, maar was nog niet eerder voorgekomen. Ik dacht misschien is er iets mis met zijn telefoon. Daarom whatsappte ik met Anastasia om te melden dat ik geen contact kreeg met Ramon. Ze ging naar hem toe en zag dat hij nog sliep. Ramon vertelde toen ik er was dat Anastasia langs was geweest. Superfijn dat ze direct reageert; je zit toch op afstand van 20 minuten dus dacht mmmm ik moet erheen. Maar was gerustgesteld en ging douchen en ontbijten. Om iets voor 10.00 uur stapte ik Ramon zijn kamer binnen. De chemo zou zometeen starten. Hij was er erg gelaten onder.

Er hingen 8 flessen aan de infusie paal. Na een aantal minuten tot een half uur waren er flessen met steroïden leeg. Daarna kreeg hij chemo. Iedere paar minuten kwam de verpleegkundige kijken of het allemaal goed ging. Anastasia kwam langs met de benodigde pillen met uitleg aan Ramon.

Ramon loopt wat af naar het toilet! Hij zegt het is hetzelfde als je bier aan het drinken bent. Hij kwam een keer van het toilet en het apparaat begon te piepen. Ramon zei ojee ik heb niks gedaan😆de verpleegkundige was er direct en was ook zo weer verholpen.

13.00 uur dr Fedorenko kwam langs even kijken of alles goed ging.

Ramon maakte grapje: pakt aan zijn stoppels van zijn hoofd en zegt: valt het al uit??

Om 13.00 uur zegt Ramon: ik heb een strak gevoel aan mijn hoofd en gezicht; pijn boven achter ogen en werd misselijk. Ramon zei het tegen de zuster en haalde dr. Fedorenko erbij. Hij zegt: “ you get a shot from me and when it doesn’t work, call again.” De verpleegkundige Alo-Anne zet de injectie die tegen de misselijkheid moest werken in de neckline. Ramon zegt: zo.. dit is dan dag 1

Ramon zag de hele dag erg witjes en lag steeds met zijn ogen dicht. Steeds viel hij even in slaap.

Raar gevoel van gezicht is na de injectie weggetrokken, maar de rugpijn bleef. Hij lag het liefst op zijn rug. Ramon heeft niet of nauwelijks trek in eten gehad vandaag. Geen beste dag voor Ramon.

Een pittig dagje dus……. nog 3x  deze chemo, wie weet gaat het iedere dag beetje beter🍀

 

Lieve groetjes van Ramon en Marie-José